Reisverslag Hawaii juli 2005

Dinsdag 12 juli
Vakantie dat is... om kwart over 7 's ochtends een ontbijtje nuttigen in de schaduw van de veranda bij een temperatuur van 25 graden Celsius.

Judith heeft een vrije dag genomen en is met Eli meegereden om de huurauto op te halen. Die huren we tot vrijdag, daarna kunnen we een auto van Steve - de baas van Judith - gebruiken. Om half tien is ze weer terug en na wat koffie en aankeutelen vertrekken we richting Kona om een strand op te zoeken. Onderweg natuurlijk de onvermijdelijke stop in Waimeia bij Starbucks. Onderweg is het mistig en regenachtig. Als we de Mauna Kea voorbij zijn en de westkust bereiken klaart het al snel op. We kiezen eerst voor het strand bij de resort Mauna Kea, de parkeerplaats voor het publiek gedeelte is echter vol en er staat al een auto te wachten. Ongeacht hoe sjiek een resort ook is, publieke toegang moet verzekerd zijn. Er zijn wel restricties aan het aantal bezoekers en als de parkeerplaatsen vol zijn, moet je wachten tot er een plek vrijkomt. Wij wachten niet al te lang en gaan kijken bij het resort Hapuna Beach een paar honderd meter verder. Daar is ruimte zat, er staan maar twee andere auto's geparkeerd. Via een smal rotsig en begroeid pad en uiteindelijk onder grote takken van bomen doorlaverend bereiken we het strand. Het is erg warm en zeker voor de eerste keer volop in de brandende zon is het insmeren met een goede sunblocker beschermingsfactor 40 geen overbodige luxe. Het water is lauwig, maar biedt goede verkoeling tegen de hitte op het strand.

Op het eind van de middag rijden we terug naar huis om een douche te nemen en Eli in Hilo te treffen bij een restaurant waar we uit eten gaan. In de avond weer teruggekeerd, zijn Lia en ik helemaal rossig en loom van het strandweer en het eten: vroeg naar bed!

Woensdag 13 juli
Vannacht rond 05:00 uur even wakker geworden door een aardbevinkje. Bij de Vulcano Watch even opgezocht, het bleek 1 minuut over 5 te zijn geweest en ongeveer op 10 kilometer afstand van het huis op 23 kilometer diepte met een kracht van 3.4 op de schaal van Richter. Bob (zie afgelopen maandag) vertelde dat er steeds meer activiteit rond de Mauna Kea en de Mauna Loa is de afgelopen tijd. Deze aardbeving hoort daar waarschijnlijk ook bij.

Na het ontbijt zijn we naar World Botanical Gardens gereden, op nog geen 5 kilometer afstand waar Judith & Eli wonen. Het is een botanische tuin aan de andere kant van de kloof die in 1995 ingericht is en nu zo'n 5.000 verschillende plantensoorten herbergt. De botanische tuin die we vorige keer bezocht hebben (Hawaii Tropical Botanical Garden) is in de jaren dertig ontstaan en het verschil tussen de twee tuinen is dan ook heel duidelijk en goed te zien. De World Botanical Gardens is zo opgezet dat je met de auto een soort van route en volgt en op verschillende plekken parkeert waar wandelingen zijn uitgezet. Eerst bij de Umauma-falls, een drietraps waterval die kennelijk pas in 1995 ontdekt is. Dat staat in ieder geval op een steen, of ze moeten er mee bedoelen dat het uitzichtpunt in 1995 ontdekt is. Daarna volgt een parkeerplaats bij een jungletrail en tenslotte bij de eigenlijke botanische tuin. Vooral bij de jungletrail is het goed te merken dat alles wat geplant is nog moet groeien en zich moet zetten. Het ziet er allemaal nogal kaal en wat verwaarloosd uit, mogelijk is deze trail pas uitgezet als onderdeel van de botanische tuin. Als je zou moeten kiezen, dan is de Hawaii Tropical Botanical Garden eerder een bezoek waard dan de World Botanical Garden.

Lia is zo'n beetje lek gestoken door muskieten en heeft weer grote bladders op armen en benen. Om de jeuk te vergeten is ze direct bij terugkomst thuis maar gelijk gaan karweien en schuren aan de schommelbank. Alle oude verf moet er vanaf en de rotte plekken moeten goed afgeschuurd worden voordat er een nieuwe laag verf op kan.

Na het eten vertrekken we naar het Onizuka Center For International Astronomy. Het bezoekerscentrum ligt op ongeveer 3500 meter op een helling van de Mauna Kea. Het is een houten gebouwtje heel schaars verlicht met rode lampen om zo min mogelijk lichthinder op te leveren. Binnen staan PC's opgesteld en zijn billboards opgehangen met allerhande informatie over de telescopen die op de top staan opgesteld. Er is ook een winkeltje waar sterrenkaarten en dergelijke te koop zijn. De telescopen zelf mogen sinds 9/11 niet meer bezocht worden in verband met de terroristendreiging. Buiten het gebouw staan telescopen opgesteld die op verschillende objecten gericht zijn. Op het moment dat wij er zijn is het helder weer en staat er een halve maan. De laatste zorgt er voor dat het minder donker is en dat is eigenlijk wel jammer. Daar staat tegenover dat met een van de telescopen de oppervlakte van de maan heel goed te zien valt. De zeeën zijn heel goed te onderscheiden en vooral de kraters zijn prachtig scherp te bekijken. Een andere telescoop staat op Jupiter gericht waarvan de drie manen heel mooi te zien zijn en de strepen die over deze plannet lopen. Saturnus met zijn ringen is inmiddels al achter de horizon verdwenen en valt daarom niet te bekijken. Weer een andere telescoop laat een sterrennevel zien, ik weet niet meer hoe die heette, maar het zal zoiets als de Andremoda nevel zijn. Een van de vrijwilligers - het werk dat Judith & Eli ook een tijdje hebben gedaan - vertelt over de melkweg en welke sterren je allemaal kunt zien met het blote oog. Hij doet dat met behulp van een groene laserstraal waarmee hij de verschillende sterren en sterrenclusters aanwijst in de lucht. Na een paar uur vertrekken we weer terug naar huis. De snelle overgang van laagland naar hooggebergte en weer terug zorgt voor verstopte oren, zware hoofden en dergelijke, maar het is wel de moeite waard.


<< Hawaii <<Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Volgende>>