Reisverslag Hawaii juli 2005

Woensdag 27 juli
Om tien uur moeten we het huis uit, dus is het 's ochtends op tijd uit bed, alles inpakken en de boel een beetje op orde brengen. Iets voor tienen vertrekken we naar Kapaa om koffie te drinken in de Starbucks. Daarna rijden we naar Lihue om te lunchen. We hebben nog tijd om het museum van Kauai te bezoeken. De man van de kaartjes is niet te stuiten en is ongeveer drie kwartier aan het vertellen en aan het praten nog voordat we iets hebben kunnen bekijken. Als ik vraag of er in het museum iets te zien valt over Kaluaikaoolau en Piilani (zie zondag 24 juli), verwijst de man naar een oud vrouwtje aan een tafel met allerlei schelpen en kralen. Zij weet aanvankelijk niet precies waar ik het over heb, maar dan herinnert ze zich een verhaal dat ze als klein kind ooit eens heeft gehoord en beetje bij beetje kan ze het verhaal weer terughalen. In het museum hebben ze - voor zover zij het weet - echter niets over dit verhaal. Later zegt ze het heel leuk te vinden en verrast te zijn dat ze aan het verhaal herinnerd wordt waarvan ze zelf niet meer wist dat ze het kende. En dat dan nog wel door Europeanen! Naderhand praat ze nog met Eli & Judith over Niihau. Het museum is niet erg groot en heeft vooral veel objecten uit eind 19e en begin 20e eeuw. De toonaangevende families, zoals de familie Robinson, krijgen veel aandacht. Uit de periode voor de 19e eeuw zijn niet zo heel veel bezienswaardigheden, er wordt wel een keurig overzicht gegeven van de koningen en koningshuizen die wisselend aan de macht waren. Een aardig specimen uit vroeger tijden is een grote kiezel met een gat, waarin weer kleinere steentjes te zien zijn. Dit gaf aanleiding tot de overtuiging van de Hawaiianen dat de eilanden ontstaan zijn uit kiezelstenen. Na de lunch en het aftanken en afleveren van de huurauto wachten we op het vliegveld op de vlucht naar Honolulu. Het is een kwestie van opstijgen en dalen, we zitten hooguit 20 minuten in de lucht. Op het vliegveld van Honolulu nog een half uurtje wachttijd en een vlucht van ongeveer drie kwartier voordat we in Hilo zijn. We hebben vanuit het vliegtuig een mooi uitzicht op Big Island. Judith & Eli zien zelfs hun eigen huis vanuit de lucht. Op de 3e foto staat boven in het midden een langwerpig wit rechthoekje. Dat is hun huis. Na de noodzakelijke boodschappen keren we terug naar huis, waar de poezen heel blij zijn dat hun baas en bazin weer terug zijn. De koeien staan ook allemaal aan het hek om ons al loeiend te begroeten, maar misschien deden ze dat ook wel omdat ze honger hadden.

Donderdag 28 juli
Vandaag een 'rustdag' genomen. Judith & Eli waren al vroeg weg. Een heerlijk rustige en aangename dag: temperatuur 28 graden, veel zon en een overheerlijke oceaanbries. Lia heeft allerlei klussen gedaan van ramen zemen tot het maken van een hordeur en nog veel meer. Ik heb me heel de dag met mijn muziekbibliotheek bezig gehouden. Dus verder geen tijd gehad om nog iets anders te doen dan tussendoor op de veranda iets te eten en te drinken. 's Avonds zijn de koeien heel actief en met z'n twintigen staan ze de palmboom die aan het hek tussen het perceel van dit huis en dat van de buren staat met veel kabaal, gesmak, gezucht, gesteun en geloei op te peuzelen.

Vrijdag 29 juli
Steven had zelf zijn auto nodig, dus heb ik vanochtend vroeg Judith & Eli naar de universiteit gebracht en afgesproken dat we ze weer om 5 uur die middag zullen ophalen. Na de vuilnis gedumpt te hebben en ontbeten te hebben zijn we richting Kona gereden om naar de Kua Bay te rijden. Vorige keer zijn we daar ook een keer geweest. Er wordt nu volop gewerkt en gebouwd. Het 'Four Seasons' resort - een waanzinnig duur verblijf - heeft de grond rond Kua Bay opgekocht en er worden nu volop wegen aangelegd en overal zijn fundamenten te zien van huizen en gebouwen die gebouwd gaan worden. Lag het vorig jaar nog heel afgelegen, nu is er een compleet wegennet naartoe, met parkeerplaatsen toiletten en douchegelegenheden: de commercie slaat toe! Het is echter nog niet toegankelijk en net als vorige winter moet je ongeveer twintig minuten door het lavaveld lopen van de auto om de kust te bereiken. Met dien verstande dat van het ongerepte lavaveld weinig meer over is, de nog niet volledig aangelegde toegangsweg loopt wel gemakkelijker. De "lava-auto" staat er nog, maar die zullen ze vast nog wel opruimen.
Op het strand is het zeer rustig, hier en daar een zonaanbidder en wij tweetjes. We zoeken de enige kleine boom op die er is en genieten van het schaduwrijke plekje met een prachtig uitzicht op het strand de baai en de oceaan. Het water is ongelooflijk helder en heerlijk warm. De golven zijn niet zo hoog als de vorige keer (die hadden toen een hoogte van 2 tot 3 meter), maar nog steeds behoorlijk krachtig. De zuigkracht is heel sterk, en als een golf breekt en weer terugtrekt zuigt ie je een eind mee de zee in. Er kwamen nog twee grote schildpadden voorbijgezwommen. De middag hebben we grotendeels in het water doorgebracht en we zijn een uur later dan afgesproken terug in Hilo. Na een hapje eten bij een Pakistaans restaurant zijn we weer eens moe van het strand terug op de basis aangekomen: vroeg de koffer in maar weer.

 


<< Hawaii <<Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Volgende>>