Reisverslag Hawaii juli 2005

Donderdag 4 augustus (vervolg)
Om 14:00 uur zijn we op het vliegveld van Kona en zoeken de balie op van American Airlines. Die blijkt dicht te zijn en pas om 18:15 open te gaan. Dat valt even tegen, we kunnen de koffers nu niet inchecken. Dus met de bagage in de auto rijden we naar Kona om te gaan lunchen. Judith kan niet besluiten waar ze naar toe wil òf naar Hard Rock Café met de special potatoes, òf naar de Brewing Company met de lekkere pizza's. Ik hak de knoop door en we gaan naar de Brewing Company, vooral omdat ik graag nog het grapefruit bier wil drinken. De pizza is weer voortreffelijk en het grapefruit bier is nog even lekker als de vorige keer. Heel onamerikaans nemen we de tijd om te eten en te drinken. De bediening vraagt dan ook niet meer of we nog een dessert willen, maar komt al gelijk met de rekening. Daarna nog een koffie bij de Starbucks en we rijden weer terug naar het vliegveld en is het moment van afscheid aangebroken. Nog altijd het minst plezierige ogenblik van onze trips naar Judith. Weliswaar wat minder heftig in emotioneel opzicht dan de voorgaande keren - we beginnen er misschien wat aan te wennen - maar toch.
Als we Judith uitgezwaaid hebben we nog een uur voordat de balie opengaat en we ontdekken dat we voordat we kunnen inchecken eerst nog een veiligheidscontrole door moeten van het ministerie van landbouw. Alle passagiers die naar het vasteland gaan worden gecontroleerd of er geen beschermde planten, dieren, schelpen, koralen en dergelijke worden uitgevoerd. Als we met onze boardingpassen door de gewone veiligheidscontrole gaan, word ik in een apart afgezet gedeelte gedirigeerd en moet daar blijven wachten. Lia kan de gewone route nemen. Na een tijdje komt er een mevrouw om me te melden dat zodra er een mannelijke beveiligingsbeambte beschikbaar is, ik gecontroleerd zal worden. Als ik zeg er geen bezwaar tegen heb als zij dat doet, krijg ik te horen dat zij het niet mag doen. Ze zucht eens als ze al de bagage ziet die we bij ons hebben en ze laat Lia kiezen welke koffer bij mij hoort. De mannelijke beveiligingsofficier onderzoekt alles nauwgezet en ik moet zelfs mijn sandalen uitdoen, want hij wil mijn voetzolen zien. Hij vraagt me of ik de procedure ken, waarop ik hem vertel dit nog niet eerder meegemaakt te hebben en toch tijdens code orange heel de VS doorgereisd en een paar weken geleden tijdens code rood in de UK gereisd heb. Er is niets onrechtsmatig of illegaal te vinden. Later zien we dat op mijn ticket - anders dan bij Lia - SSSS gedrukt staat. We veronderstellen dat om de zoveel tickets een veiligheidscontrole plaatsvindt. Om 21:45 uur vertrekt het vliegtuig richting Los Angeles. We zitten voor in het vliegtuig en de vlucht verloopt rustig, Lia slaapt al een paar uur. Vanuit de lucht herken ik veel gebouwen en start- en landingsbanen van het vliegveld uit Microsoft Flightsimulator, pas nu zie ik hoe goed dat programma gebouwd is. Gelukkig is de piloot bekwamer dan ik, hij zet het toestel keurig netjes aan de grond. Ontelbare malen ben ik er gecrasht en in de oceaan terechtgekomen!

Vrijdag 5 augustus
In Los Angeles gaat alles soepel en we hoeven gelukkig niet de bagage over te hevelen van het ene naar het andere vliegtuig. Pas in Brussel, als het goed is, zien we onze koffers weer terug. Tijdens de vlucht naar New York meldt de piloot dat er nogal wat geïsoleerde stormen zijn en dat hij die gaat ontwijken, wat een vertraging van10 minuten oplevert. De wolkenvelden die goed te zien zijn vanuit het vliegtuig zien er indrukwekkend en dreigend uit. Al met al levert het mooie uitzichten op. Af en toe lijkt het een fantastisch sneeuwlandschap met grote vlaktes en bizar gevormde sneeuwbergen. Van de stormen is er tijdens het vliegen niets te merken, enkel als de daling ingezet wordt is er sprake van turbulentie. Door de zware en de laaghangende bewolking kunnen we jammer genoeg van New York niet veel zien. De contouren van State Island zijn te zien, maar daar houdt het zo'n beetje mee op. We moeten naar een ander gebouw lopen en komen daardoor ook even buiten. Het is drukkend warm en een heksenketel van verkeer, auto's die kriskras door elkaar hun weg proberen te vinden en een politieauto met zwaailichten en gillende sirenes die zich vergeefs door de warboel probeert te wringen. Voor het eerst sinds ons vertrek kunnen we een shagje roken. Vrij vlot kunnen we aan boord van het vliegtuig, maar het vertrek wordt uitgesteld omdat er twee toestellen uit Miami en nog ergens anders vandaan moeten komen. De passagiers van die toestellen moeten met ons mee. Na een uur meldt de piloot dat de mensen aan boord zijn en dat we weg kunnen. Al met al duurt het nog een uur voordat we in de lucht zijn, vanwege de drukte. Kennelijk zijn toch niet alle passagiers op tijd gekomen, want er zijn nog heel wat stoelen leeg. Voor ons plezierig, want we hebben nu elk de beschikking over twee stoelen en kunnen met behulp van kussens en dekens een comfortabel plekje realiseren.

Zaterdag 6 augustus
In de buurt van IJsland komen we weer in een storm terecht, de piloten kiezen er nu kennelijk voor om deze niet te ontwijken. Nou, dat hebben we geweten. Ik wist niet dat een vliegtuig zo kon trillen, schudden en bewegen zonder uit elkaar te vallen. Een paar kleppen van de bagageruimtes boven ons hoofd klapten met veel lawaai open. Het was doodeng, eventjes schoof ik gordijntje van het raampje naar boven, maar deed het maar gauw dicht. De vleugel stond volgens mij op het punt om af te breken, als je ziet hoe die grote motor heen en weer zwiept aan die vleugel dan kun je je niet voorstellen dat dit lang kan duren. Het afbreken van een vleugel wil ik liever niet zien. Ik was heel blij toen het weer wat rustiger werd. Ondanks de vertragingen in New York en de storm bij IJsland landen we slechts 1 uur later dan gepland in Brussel, waar Rini & Kees op ons staan te wachten. Na een kop koffie (en een shagje natuurlijk) rijden we naar Goes, waar Rutger inmiddels ook al is. Als Kees & Rini weer huiswaarts gaan, is een eind aan onze vakantie gekomen. We kunnen terugkijken op een prima vakantie, veel gezien, veel gedaan, maar ook heerlijk rustig genieten van het huis en de tuin van Judith & Eli en lekker niets doen.

 


<< Hawaii <<Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Hawaii>>