Ron H. van Raalten: Rufus - Heidewachtel - vanaf 8 weken tot 1 jaar

Home
subglobal1 link | subglobal1 link | subglobal1 link | subglobal1 link | subglobal1 link | subglobal1 link | subglobal1 link
subglobal2 link | subglobal2 link | subglobal2 link | subglobal2 link | subglobal2 link | subglobal2 link | subglobal2 link
subglobal3 link | subglobal3 link | subglobal3 link | subglobal3 link | subglobal3 link | subglobal3 link | subglobal3 link
subglobal4 link | subglobal4 link | subglobal4 link | subglobal4 link | subglobal4 link | subglobal4 link | subglobal4 link
subglobal5 link | subglobal5 link | subglobal5 link | subglobal5 link | subglobal5 link | subglobal5 link | subglobal5 link
week 7 t/m 10 | week 11 t/m 16 | Clickertraining |
subglobal7 link | subglobal7 link | subglobal7 link | subglobal7 link | subglobal7 link | subglobal7 link | subglobal7 link
subglobal8 link | subglobal8 link | subglobal8 link | subglobal8 link | subglobal8 link | subglobal8 link | subglobal8 link

Duke Rufus van Die Hage tot Gouwe - Heidewachtel

Rufus vanaf 8 weken tot 1 jaar: 8 tot 9 weken

januari 2007: Rufus verhuist naar Goes

Na ongeveer 8 weken kan Rufus het nest verlaten om de grote wereld in te gaan. Donderdag 25 januari is het dan zover. De laatste week lijkt het wel of de dagen niet vooruit te branden zijn, wat weer eens een heel ander gevoel is dan we door de band genomen ervaren. Om 09:00 uur moeten we in Boskoop zijn om Rufus op te halen. Dus vroeg uit de veren om tijdig aan te komen. Met de ochtendfiles in het vooruitzicht met name bij de Moerdijkbrug nemen we drie kwartier extra reistijd in acht. Voor zover we nu kunnen overzien zijn alle voorbereidende activiteiten nagenoeg afgerond. Het huis is er klaar voor, wij zijn er klaar voor; alles ligt en staat gereed om Rufus te verwelkomen.

Het is nog wel spannend hoe Bobo en Boema zullen reageren. Boema is meestentijds onverstoorbaar en gaat haar eigen gang, alleen als ze iets nodig heeft weet ze perfect aandacht te vragen en te krijgen. Bobo is veel meer op gezelschap en omgeving gericht en kroelt heel graag. We zijn erg benieuwd of dit ook in de eerste kennismaking met Rufus en daarna tot uiting zal komen.

januari 2007: 8 weken

Op weg naar Goes en de thuiskomst

Klokslag 09:00 uur bellen we aan bij de familie de Kruijf. Op dat moment realiseren we dat we het fototoestel vergeten zijn mee te nemen! Twee pups zijn al bij hun nieuwe bazen en Rufus zal de derde zijn. De overige pups liggen in een afgescheiden deel en Rufus mag het genoegen smaken om door de kamer te mogen struinen. Na een uurtje formele zaken afhandelen, maar vooral nog een boel tips, adviezen en goede raad, gaan we naar de auto om de voor Rufus lange reis te ondernemen.Yentl, Tara en Chelsey reageren niet noemenswaardig. Ik vraag me af of vooral Yentl haar pup toch niet zal missen, maar dat zal wel weer een ´menselijke´ invulling van mijn kant uit zijn. Lia zit op de bijrijderplaats en Paula geeft haar Rufus aan. Dit is de manier waarop Paula afscheid neemt van Rufus. Het eerste kwartier rijden levert geen echte problemen op, enkel het steeds op haar schoot moeten houden. levert af en toe toch wat onrust op. Rufus kijkt heel graag naar buiten en is heel beweeglijk. Na een korte stop op een parkeerplaats snuffelt Rufus volop in het gras, aan paaltjes en objecten. Als we weer vertrekken zit Lia achterin met Rufus en dat levert veel rust op. Af en toe spelen, op schoot naar buiten kijken en vermoeid in slaap vallen. Na een klein half uurtje lassen we weer een korte stop in. Vervolgens leggen we de rest van het traject in ongeveer een uur in één keer af. Het grootste gedeelte van de rit slaapt Rufus.

Thuis aangekomen proberen we Rufus te laten plassen in het plantsoentje voor ons huis, maar er komt niets. Hij heeft het dan ook heel druk met snuffelen, kijken naar de eenden en luisteren naar alle voor hem vreemde geluiden. Als we naar binnen gaan blijft Rufus buiten voor de voordeur zitten om uiteindelijk wat aarzelend binnen te stappen. Eenmaal binnen blijkt hij een ondernemend baasje te zijn, Rufus gaat direct op verkenning uit in de woonkamer. De weerspiegeling van hemzelf in de piano en in de glazen deuren verwondert hem hevig. Hij heeft het zo druk dat hij Bobo die binnen is helemaal niet opmerkt. Boema staat buiten voor de schuifpui en bekijkt op veilige afstand wat daar binnen allemaal gebeurt. Als Boema binnenkomt is er een korte maar heftige confrontatie en Boema zoekt een hoger gelegen plekje op. Rufus is maar kort onder de indruk van de gebeurtenis en zet zijn exploratietocht vol verve voort. Ieder uur gaan we met Rufus naar buiten, Hij heeft al heel snel in de gaten waar zijn huis staat en weet feilloos de weg terug te vinden. Wijzelf zijn minder snel van begrip, we kunnen nog niet goed zien wanneer hij iets moet doen en piest en poept hij overal in de kamer. Door regelmatig met hem naar buiten te gaan is dat op het eind van de dag niet meer het geval. We hebben echter nog geen vast plekje, we proberen het wel, maar dat lukt niet echt. Het lijkt erop dat Rufus eerder gewend is dan wij. Het is wel grappig om te zien dat Rufus als hij aandacht wil, hij gaat zitten en zijn rechtervoorpoot opheft.

De eerste nacht hebben we de bench mee naar boven genomen. Na wat gepiep en lichtelijk gejoel en een soort van gevecht met de kruik onder wat onheilspelbaar gegrom nestelt hij zich tegen de kruik aan en is het stil. Drie keer - om 01:00 uur, 03:00 uur en om 04:30 uur - piept hij wat en één keer met waarlijk gehuil. Als hij dan stil valt, wordt hij even buiten neergezet en doet hij een plas. Om half acht wekt hij ons weer. Al met al viel het ons mee, we hadden het zwaarder gedacht.

<<terug naar boven>

januari 2007: Verdere verkenningen

Na een wat kort nachtje, begint de dag vroeg. Althans voor onze begrippen. Boema is al wat gewend aan Rufus, ze houdt weliswaar alle bewegingen nauwgelet in de gaten. Als de voordeur opengaat om Rufus uit te laten staan ze ineens neus aan neus. Rufus blijft stokstijf stilstaan en Boema loopt héél langzaam voorbij. Nog een paar keer gebeurt dit. Bobo laat zich weinig zien en houdt zich voortdurend in de tuin op. Overigens hebben ook Bobo en Rufus oog in oog met elkaar gestaan, zonder dat er ophef gemaakt werd. Het wandelen gaat nog niet erg soepel. Rufus heeft er geen zin in. Zodra hij buiten staat met zijn riem om, gaat hij zitten of blijft met gekruiste voorpoten staan. Met een boel gedoe loopt hij dan wel mee, maar schiet alle kanten op. Zeker de eerste 10 meter moet alles uit de kast gehaald worden om hem mee te krijgen. Als het huis uit zicht is dan gaat het beter en doet hij zijn best om weer zo snel mogelijk terug te zijn. Met al die drukte vindt Rufus weinig tijd om zijn behoefte te doen. Hij heeft dan ook op verschillende plekken geplast en gepoept en is er nog geen vaste plek gevonden. De bench werkt prima zowel overdag als ´s nachts, inmiddels heeft Rufus wel nog een favoriet plekje. Onder het bureau aan de voeten ligt hij heel graag en valt dan veelal snel in slaap. Als hij dan in de bench gelegd wordt gebeurt het soms dat hij na twee minuten weer terug onder het bureau ligt

favoriete plekje onder het bureau is het geen scheetje? is al uit het poezenmandje gegroeid

Rufus is een hongerig baasje. Hij eet zijn porties in één keer op en laat zowaar zitgedrag zien als zijn bak gevuld wordt. De middag en avond zijn wel zeer druk voor hem. Iedereen - behalve Eli die is in Boston achtergebleven - is gearriveerd voor de verjaardag van Lia. En natuurlijk staat Rufus centraal in de aandacht. Hij geniet er volop van, terwijl wij ons vertwijfeld afvragen of dat wel zo goed is. Dat belooft wat voor morgenavond als de hele familie aanwezig zal zijn.

Rufus droogt zichzelf af bijna klaar

De nacht brengen we relatief rustig door. Opnieuw een heel gevecht tussen Rufus en de kruik en we besluiten de kruik dan maar weg te halen. Dat helpt, hij slaapt bijna direct in. Om 03:00 uur en 06:00 uur piept Rufus. Als hij stil is haal ik hem uit de bench om buiten zijn behoefte te laten doen. Om half acht is hij daarna weer nadrukkelijk present: hij huilt, joelt en blaft: dat belooft wat voor de derde dag.

<<terug naar boven>>

januari 2007: Overgang van inprentings- naar socialiseringsperiode

In het kader van de socialisering komt vanavond de complete familie bij elkaar onder het mom van de verjaardag van Lia. Het wordt dan dus nog een stuk drukker dan gisteren en vandaag. Sinds gisteravond weten we niet meer zo zeker of het echt een goed plan is. We zullen wel zien hoe het loopt. Het begin van de ochtend ervaren we als een kleine ramp. Na de in onze ogen rustige nacht, is Rufus erg onrustig. Hij blaft voortdurend tegen Boema, die er overigens niet op reageert en stoïcijns blijft liggen waar ze ligt. Ook Bobo gaat het geblaf haar richting gelaten onder. Rufus rent heen en weer, springt overal tegenop. Onze onzekerheid verhindert een adequaat ingrijpen. Tot mijn niet geringe verbazing gaat de ochtendwandeling met Rufus daarentegen prima. Hij loopt rustig mee aan een slappe lijn en ik hoef hem niet voortdurend te stimuleren om mee te lopen. Onderweg vindt hij een groot stuk boombast die hij parmantig een heel eind met zich meedraagt. In de loop van de dag wandelen Tamar en Maarten nog eens een kwartiertje en Judith, Rutger en Mareije ook nog eens een kwartiertje. Ook bij hen gaat het meelopen goed.

Behalve het plekje onder mijn bureau, heeft Rufus ook de voorkeur om - waar ik ook sta of zit - zich op mijn voeten neer te leggen. Zeker als de omgeving wat rustiger is.

Eindelijk komt er wat structuur in het pies- en poepgedrag van Rufus, hij heeft nu kennelijk door dat de boom voor ons huis hèt plekje is daarvoor. Zonder dat er nadrukkelijk op getraind is, komt Rufus als hij geroepen wordt voor het eten, gaat voor de bench zitten en wacht tot het bakje met voer in de houder wordt gezet en springt daarna in de bench. Nu nog de vrede tussen poezen en Rufus, dan zal de rust wel weer terugkeren. Al met al een wat positiever beeld dan vanochtend: nu de avond nog!

zo´n lage tafel nodigt wel uit met zijn nieuwe Amerikaanse speeltje

Voor Rufus - maar ook voor ons - een drukke avond. Hij krijgt volop de aandacht van zo´n 20 mensen en valt af en toe in slaap ondanks alle lawaai. Als ie nou nog niet gesocialiseerd is weet ik het niet meer. We zorgen ervoor dat het eten in ieder geval in een rustige omgeving plaatsvindt. Hij slaat zich er geweldig doorheen en onze zorgen vooraf waren onnodig.

De drukte, het lawaai en de aandacht zijn kennelijk heel vermoeiend. Rufus slaapt in één ruk door tot half zes en na een sanitaire stop slaapt hij weer door tot een uur of acht.

<<terug naar boven>>

januari 2007: We socialiseren ons suf.

De ochtend begint als gebruikelijk met wat gedoe rond Boema en Bobo. Ze houden zich wel wat afzijdig, maar weigeren te eten als Rufus in de buurt is. Vooral Bobo zoekt plekjes uit waar ze niet met die vreemde indringer geconfronteerd wordt.

Boema en Bobo verschansen zich op de garagezolder wat een vreemd geluid komt er uit dat ding al snel gewend: het klinkt zelfs goed!

We besluiten om met Rufus naar het Banjaardstrand te gaan. Gelijk een mooie oefening voor Rufus om de autobench - die nu nog als kamerbench in gebruik is - uit te proberen. Om hem zicht op ons te laten houden klappen we een deel van de achterbank neer. De eerste 10 minuten van de half uur durende rit protesteert Rufus wat. Hij krijgt al gauw in de gaten dat als hij ligt het reiscomfort aanzienlijk verbeterd wordt. Op het strand lopen we in een kwartiertje naar de dichtstbijzijnde strandtent. Rufus geniet met volle teugen, hij rent heen en weer maar zorgt er wel voor dat hij bij ons in de buurt blijft. Onderweg maakt hij nog wat avonturen mee. Een gezin met jonge kinderen vindt Rufus geweldig en ravotten een tijdje met hem. Even later komt Rufus een reus van een hond tegen, maar volgens de bazin nog maar 18 maanden oud. In de strandtent aanbeland ligt hij onder de tafel, waar hij alles kan bekijken. Terwijl wij koffie en hete chocolademelk drinken, valt hij al gauw ondanks de drukte en kabaal in slaap. Hij is door gisteravond immers al gewend aan het lawaai en gedoe die mensen kunnen maken. Op de terugweg laten we hem maar korte stukjes lopen en dragen hem grotendeels terug om hem niet teveel te belasten. Op de terugweg in de auto ligt hij al binnen 5 minuten een beetje te doezelen in de bench.


Als Rufus ´s avonds in de bench duikt, maakt hij ons al om 1 uur wakker, als hij buiten wordt gezet gaat hij gezellig zitten en rondkijken, verder gebeurt er niets. Als hij terug in de bench gaat slaapt hij door tot half zes, en dan is de gang naar buiten toe niet voor niets. Natuurlijk wordt hij dan - hoe moeilijk dat ook is om half zes ´s ochtends - uitbundig geprezen.

<<terug naar boven>> 

januari 2007: De rust keert weer

Om kwart voor zeven loopt de wekker af. We hebben ons voorgenomen om zo snel mogelijk een structuur en dagritme te ontwikkelen. Na de afgelopen drie drukke en onrustige dagen, wordt het zo langzamerhand tijd om die te vinden. De eerste poging ´s ochtends is niet direct een groot succes. Morgenochtend doen we het anders. De rest van de ochtend verloopt uiterst rustig. De eerstkomende tijd zijn mijn ochtenden ingeroosterd voor thuiswerk. Daar is vandaag overigens niet veel van terechtgekomen, ondanks dat Rufus zich voorbeeldig gedroeg. Ieder uur wordt hij consequent buiten gezet en regelmatig wordt daar een wandelingetje van zo´n 15 tot 20 minuten aan gekoppeld. Onderweg moeten we vaak stilstaan om hondenbezitters en andere belangstellenden te woord te staan. Het meelopen gaat een stuk beter, zonder dat er commando´s aan te pas komen. Het is verbazingwekkend hoe snel hij routes kent. Als er maar even afgeweken wordt van een rondje is hij even van slag: naar zijn gevoel gaan we dan een verkeerde kant op. Rufus is het al helemaal gewend dat als we bij de voordeur of garagedeur aankomen dat hij gaat zitten, en wacht tot hij naar binnen kan nadat de baas of bazin naar binnen is gestapt. Hij doet dit zelfs als hij niet aangelijnd is en vooruitholt naar de deur. Hij blaft nu ook minder naar de poezen, maar ze zijn nog niet echt vriendjes van elkaar.
Rufus kent nu zo´n beetje alle honden uit de buurt. Regelmatig gaat hij buurten bij Darco, een dove Rotweiler, van de buren. Darco ligt altijd met zijn neus onder de tuinpoort van de buren. Rufus kan er onderdoor kruipen en kan zich dus zo laag maken als de neus van Darco. Ze besnuffelen elkaar dan. Als Rufus buiten op het terras in de achtertuin speelt staat Darco te zuchten en rond te draaien bij de tuinafscheiding.

Tijdens de nacht maakt Rufus me om 03:00 uur waarschijnlijk voor niets wakker, nu is het ´s nachts wel wat moeilijk te zien of ie nou plast of niet. Daarna slaapt hij door tot de wekker afloopt. Hopelijk blijft deze ontwikkeling zich doorzetten!

´s Ochtends is Rufus wat drukker dan de rest van de dag, het kan natuurlijk ook liggen aan ons ochtendhumeur. In de loop van dag gaat het héél langzaam wat beter met Bobo en Boema. Het gebeurt nu vaker dat ze elkaar tegen komen zonder geblaas, gesis en geblaf. Vandaag is hij ook voor het eerst een kwartiertje alleen geweest. Het was voor hem geen enkel probleem, toen we terugkwamen lag hij lekker te slapen in zijn bench.

Rufus heeft nu goed door dat de bench een veilige haven is. Als hij ziet dat ik mijn jas aan doe en de riem pak en heeft hij geen zin om naar buiten te gaan, dan gaat hij snel in de bench liggen. Hij kijkt je dan aan met een blik van "wie doet mij wat". Hij probeert mij ook dingen aan te leren, bijvoorbeeld dat als ik aan mijn bureau zit, het verschrikkelijk gezellig is dat ik hem op schoot neem. Hij doet dat op een zeer tactische wijze, gaat voor me zitten, geeft één klein geluidje en blijft vervolgens doodstil zitten af en toe met zijn rechtervoorpootje omhoog. Hij heeft al goed door dat het tegen de stoel staan en veel kabaal maken niet zo goed werkt. Ook al is de verleiding groot hem direct op te pakken en op schoot te nemen, doe ik het toch maar niet. Vervolgens gaat hij dan maar aan mijn voeten liggen. Na een tijdje neem ik hem dan wel een keertje op schoot. Vanmiddag heeft Rufus zijn beste pootje voorgezet op het werk van Lia. Hij gedroeg zich voorbeeldig en stal de show bij haar collega´s. Tijdens een wandelingetje is hij nu ook langs een vol schoolplein geweest, wat hij in eerste instantie wel een beetje eng vond.

pakpapier kraakt en knispert zo lekker

<<terug naar boven>> 

januari 2007: De laatste dagen van week 8

De afgelopen nacht heeft Rufus ons tussendoor niet wakker gemaakt. Een kwartier voordat de wekker afloopt laat hij van zich horen. Tijdens de ochtendwandeling loopt Rufus keurig mee met een slappe lijn, zelfs als hij vlak bij huis is. Na ons ontbijt krijgt hij zijn eten, het commando "kom hier " zit er goed in. Zo rustig en kalm als Rufus de ochtend begint, zo druk en onrustig is hij de rest van de ochtend. Op het terras in de tuin gaat Rufus uit zijn dak. Het beschermend raster rond de bamboe sleept hij weg, bij een spelletje met een trekbal rollebolt hij over het hele terras en weet van geen ophouden. Als we met hem een wandelingetje maken, komen we langs een plantsoentje met een boel losse takken. Hij rolt er doorheen, graaft als een bezetene en springt heen en weer. Het eindigt in gepiep en gegrauw omdat hij zijn lijn rond zijn poten wikkelt. Kortom mijn werkochtend thuis was met het oog op mijn werk weinig productief. Ook ´s middags laat hij veelvuldig van zich horen, ik nodig hem regelmatig voor een spelletje uit en ga niet op zijn uitnodigingen in. Als een collega van Lia langskomt met haar dochtertje is hij nog steeds relatief druk. Pas tegen half negen ´s avonds lijkt zijn energie wat af te nemen. Bobo en Boema zagen het kennelijk aankomen, zij hebben zich de hele dag nauwelijks laten zien. ´s Avonds plast en poept Rufus in de kamer, wat de afgelopen dagen niet meer is voorgekomen. Als hij in de bench op de slaapkamer ligt horen we hem niet meer tot rond 03:00 uur, zoals in het begin van de week. Daarna slaapt hij door tot 07:00 uur.

Klik hier om de video in groot formaat te bekijken

alles wat beweegt en lawaai maakt is interessant

Een nieuwe dag en dus weer nieuwe kansen. Het ontwaken van Rufus gaat gepaard met nogal wat kabaal. De structuur van het begin van de dag zit er nog niet goed in. Na het ontwaken van Rufus neem ik hem een kwartiertje mee uit wandelen. Als we terug zijn, doe ik hem terug in de bench om te douchen, op dat moment gaat hij piepen en protesteren. Daar moeten we dus nog een goede oplossing voor verzinnen. Vervolgens neem ik hem mee naar beneden om zelf te ontbijten, vanaf dat moment loopt het weer lekker. Zeker als Rufus zijn ontbijt krijgt. Hij is nog steeds vol eetlust. Iedere maaltijd wacht hij zittend netjes af tot hij zijn bak met voer krijgt, maar als die eenmaal in de houder zit gaat hij schrokkerig tekeer. Ik vraag me af of die 65 gram per keer wel voldoende voor hem is, alles is één keer op en Rufus controleert regelmatig of er toevallig iets is achtergebleven.
Vandaag is Rufus weer als ´vanouds´, speelt buiten op het terras met volle overgave, binnen vooral met de piepslang, wandelen gaat prima: een verademing in vergelijking met gisteren! Met het contact met Boema gaat het steeds beter. Rufus blaft geen enkele keer tegen haar en hij is heel nieuwsgierig, haar flanken en neus worden besnuffeld en Boema laat dat toe. Vanavond tijdens de avondwandeling - Rufus had er helemaal geen zin in - komt Boema al staart zwaaiend en kleine geluidjes makend rechtstreeks naar Rufus toe. Uitgebreid besnuffelen ze elkaars neus, Boema draait zich om en Rufus snuffelt aan haar achterwerk. Heb ooit eens gelezen dat dit besnuffelen in poezentaal zoveel betekent als dat de snuffelaar zich onderwerpt. Of Rufus diezelfde betekenis er aan hecht is natuurlijk de vraag. Ik dacht eerst dat de kleine geluidjes van Boema waarschuwingen waren. Nu is het duidelijk dat dit niet het geval is, Rufus begreep dat beter dan ik. Zo relaxed als Boema er nu mee om gaat, dat lukt Bobo nog niet. Zij zoekt steeds hoge plekken uit om te kijken. Als ze binnenkomt moet ze eerst en vooral weten waar die vreemde indringer zit, pas als ze dat weet en ervan overtuigd is dat ze zonder gevaar een goede plek kan bereiken stapt ze naar binnen.
In de contacten naar buiten toe, valt het op dat Rufus sterk reageert op kinderen. We zullen hem toch nog meer in contact moeten brengen met jonge kinderen.



Rufus is nu een week bij ons, hij leert verschrikkelijk snel en veel en het is een scheet van een hondje. Hij doet vreselijk zijn best om het ons naar de zin te maken. Wij hebben ook veel geleerd in deze week. Vandaag is hij voor het eerst bij de dierenarts geweest. Rufus is kerngezond en hij heeft zijn vaccinatie gehad. Hij heeft er wel last van, af en toe piept hij.

<<terug naar boven>> 

februari 2007: 9 weken

Zaterdag is Rufus 9 weken oud. We zijn helaas vergeten zijn gewicht, hoogte en lengte bij te houden. Hij is al behoorlijk gegroeid en staat hoger op zijn poten, dat kunnen we in ieder geval zien. Wij zien Rufus natuurlijk elke dag, anderen valt het nog meer op dat hij gegroeid is. Zaterdag is Lia ´s ochtends met Rufus nog eens naar de markt geweest, hij keek zijn ogen uit en heeft weer een boel ervaringen opgedaan. Tijdens de wandelingen komen we nog steeds onbekende honden tegen. Ik wist niet dat er zoveel honden in Goes waren! Rufus is steeds vrijer naar andere honden toe en wil graag met ze spelen. Tot nu toe laten alle honden hem doen wat hij doet en ontwijken hem als hij te opdringerig wordt.

Klik hier om het filmpje in groot formaat te bekijken

Zondag hebben we een wandelingetje gemaakt langs de zeedijk van de Oosterschelde, bij het Goese Sas. Daar hangen kennelijk veel meer geurtjes dan bij ons in de wijk. Voor Rufus is het één lange snuffeltocht en natuurlijk weer de nodige honden en kinderen om mee te dollen. Hij is zo stevig en intens aan het snuffelen dat hij een paard met ruiter helemaal niet opmerkt. Het water trekt hem niet zo sterk dat hij er direct in gaat. Als de - kleine - golfjes tegen de zeewering komt, gaat hij wijselijk wat achteruit. Hierboven staat een 2-minuten filmpje van de wandeling.

<<terug naar boven>> 

Maandag gaat Rufus mee naar een werkvergadering in het regiokantoor, weer een nieuwe omgeving en andere mensen. Zo rustig en gedisciplineerd als hij was op het werk van Lia, zo aandachtvragend en onrustig is hij bij mij. Na een tijdje gaat hij rustig liggen en kunnen we alsnog rustig vergaderen.
Zo af en toe en kennelijk zonder aanwijsbare reden gaat Rufus toch wel ineens uit zijn dak. Trekt dan sprintjes door de kamer, zit achter Bobo & Boema aan, blaft zich de longen uit het lijf. Het ene moment is dat als hij wakker wordt, het andere moment als hij net buiten heeft gespeeld of heeft gewandeld. Het zijn echter incidentele momenten die het spannend houden en waar wij zelf mee moeten leren omgaan. Het laatste wat we bedacht hebben is hem met een korte training van bekende commando´s rustig te krijgen. Tot nu toe is dat wel gelukt, ondanks het gegeven dat zijn aandacht dan weinig optimaal is.
Dinsdag: Rufus weet nu ook wat brandnetels zijn. Aan zijn snuit te zien vindt hij het een verrassende ervaring. De training staat op een laag pitje. De commando´s "zit" en "kom hier" zitten er prima in en hoeven nauwelijks meer beloond te worden. We zijn nu bezig met "nee", Rufus snapt de oefening, maar in de dagelijkse gang van zaken werkt het nog niet erg goed. "Vast" en "apport" gaan ook goed in de oefensituatie, het loslaten duurt eventjes, maar op een gegeven moment doet Rufus dat ook wel. Het is werkelijk verbazingwekkend hoe gevoelig hij is voor de stemmingen van ons. Rufus neemt die direct over. De omgang met de katten stokt een beetje. Bobo vermijdt Rufus nog steeds. Voor Rufus is het een spelletje om achter Boema aan te lopen, terwijl Boema dat niet zo erg waardeert. Buiten voelt Boema zich oppermachtig, Rufus is dan aan de lijn en Boema daagt hem dan uit door vlak voor hem over te steken en in een boom te klimmen of ver vooruit Rufus zigzaggend over de straat te lopen.
Woensdagochtend heeft Rufus veel last van de wormkuur die hij gisteravond kreeg. Hij geeft over en heeft slijmachtige ontlasting. Door het overgeven was hij extra hongerig. Als bijvoeding krijgt hij een boterham in wat warm water. wat hij daarmee aan moet begrijpt hij eerst niet. Als hij een stukje in zijn bek krijgt, heeft hij de smaak te pakken. ´s Middags heeft hij er niet veel last meer van en ´s avonds slaapt hij - tot onze grote verwondering - door zijn etenstijd heen!

Donderdag valt de eerste sneeuwbui. Rufus vindt het geweldig, vooral tijdens de wandeling. Hij verbaast zich er hogelijk over dat zijn voorpoten ineens verdwenen zijn en gaat ze onder de sneeuw zoeken. Onderweg lijkt het of hij een slipcursus volgt, in volle vaart remt hij af en een boel sneeuwballetjes rollen weg waar hij dan weer achteraan gaat. Vooral als hij los van de lijn is buitelt Rufus er lustig op los: genieten!







Weer een tweeminuten filmpje, wil je hem groot zien klik dan hier

Vrijdag wandelt Lia met Rufus in de Poel en lekker modderig en bebost gebied vlak bij Goes. Los van de lijn blijft hij vlak bij haar, als Rufus geroepen wordt komt hij er direct al huppelend en springend aan. Hij rent heen en weer en snuffelt er op los. Als Rufus ´s middags in de buurt ook los loopt, verloopt het wat anders. Rufus blijft niet in de buurt en vindt het interessanter om overal aan te ruiken dan om te komen. Het is voor hem kennelijk bekend terrein. Wij weten nu in ieder geval dat we het terugkomen nog stevig moeten oefenen met de lange lijn.

<<terug naar boven>> 

 

Wie zijn wij | Laatste wijziging | Privacy Policy | Contact | ©2007 Ron H. van Raalten