Field Trial Labrador Ruby: Wat ging er vooraf

Home

Ruby - Field Trial Labrador

Pré-Ruby periode

 Deze pagina is nog volop in ontwikkeling
Meggie met haar kroost (bron: OfaQuietSpot.nl)
Wat er vooraf ging aan Ruby

Januari 2020 moeten we onze lieve en onafscheidelijke kameraad Rufus laten inslapen. De dierenarts kan na een maagbloeding en al langere tijd pijnlijk gewrichtsproblemen niets meer voor hem betekenen. De gewrichtsproblemen waren met pijnstillers en het omzichtig met hem wandelen goed te bestrijden. De maagbloeding is hem echter fataal geworden. Natuurlijk ben ik er al langere tijd op voorbereid dat die dag zou komen. Op het moment dat de dierenarts deze mededeling doet, staat de wereld echter plotseling stil. Verdoofd en stil rijden we beiden zonder Rufus naar een leeg en stil huis. Dat het overlijden van een hond zo’n enorme impact heeft, dat is voor mij een nieuwe dimensie. Bij Eska – een teckel die wij op 6-jarige leeftijd in ons huis opnamen – was ik ook verdrietig. Niet zo heftig en intens als bij Rufus, ook wel logisch overigens. Eska zag ik ’s avonds na mijn werkdag en in de weekends. Met haar – trouwens een schat van een hond – ontstond niet zo’n band als met Rufus. Dag in, dag uit, ieder uur van de dag waren wij onafscheidelijk.

De eerste 2 weken na zijn inslapen kan ik niet over Rufus praten zonder geëmotioneerd te geraken, dus vertel ik maar liever niets. Pas na een maand lukt het me om enigszins fatsoenlijk mijn verhaal doen rond het overlijden van Rufus. Zelfs na 2 maanden is er soms een inzinking op voor mij onverklaarbare gronden of zonder dat ik de reden ervan kan achterhalen. Aanvankelijk vragen veel mensen of er een andere hond gaat komen. Ik moet er niet aan denken. Dagelijks ben ik in die periode nog bezig met Rufus, alle routes die ik met hem heb gelopen, loop ik keer op keer opnieuw, met overal plekjes waar herinneringen opborrelen. Het ging zelfs zover dat ik – al wandelend in het duinengebied van Overveen en Bloemendaal – in gedachten tegen Rufus sprak: “Goh Roef, wat zou je hier heerlijk kunnen snuffelen en rondstruinen tussen de struiken en bomen. Tegen een zandheuvel oplopen om rond te kijken. Wat jammer nou dat je dit gebied niet kunt meemaken en verkennen”. In de derde maand na het inslapen van Rufus begint mijn echtgenote vragen te stellen. Wil je eigenlijk niet een andere hond? Zullen we toch maar niet een andere hond nemen? Nog een hele tijd houd ik dit af. Ook mijn kinderen doen een behoorlijke duit in de zak. Kortom het is voor mij een hele worsteling. Uiteindelijk in mei 2020 ga ik overstag: ja, ik wil weer graag actief bezig zijn met een hond; Rufus blijft voor altijd in mijn hart gesloten. Een eventueel andere hond gaat er niet komen om hem te vervangen. Het gaat er om weer activiteiten op te pakken, een band met een huisdier op te bouwen. Alle redenen ten spijt, ik mis gewoon de aanwezigheid van een hond rond me. Ook als het zou betekenen dat ik nogmaals zo’n periode van rouw en verdriet moet doormaken die ik net wat achter me laat. Kortom ik sluit de periode van Rufus af, zonder hem ooit te kunnen en te willen vergeten en menigmaal aan hem zal en blijf terugdenken. We zijn het er samen over eens dat een nieuwe hond een zwarte Labrador Retriever uit de werklijn (Field Trial) zou worden of een schimmel Heidewachtel. Dit om te veel visuele overeenkomsten met Rufus te vermijden. Een licht twistpunt bestaat nog of het een teefje of een reutje moet zijn. Mijn vrouw wint: het moet een teefje worden. De covid-19 perikelen maakt mij nog wat aan het twijfelen, ik wilde nog geen echte zoektocht naar mogelijke nestjes ondernemen. Als de pandemie over zou zijn, zouden vast een heleboel mensen die in die periode een hond aanschaften er weer vanaf willen. Mijn twijfel verdwijnt op slag op het moment dat Liesbeth - de oppas van Rufus - een berichtje stuurt. Een Labrador teef zou gedekt worden in de kennel van Arno en Yvonne van Multidog in Dinteloord. Dezelfde dag nog stuur ik een e-mail dat ik heel graag in aanmerking kom voor een pup uit het te verwachten nest, met als voorkeur een teefje. Yvonne meldt me dat ik op de wachtlijst voor een teefje geplaatst zal worden. Als er ontwikkelingen zouden zijn, zou ik het te horen krijgen. Te ongeduldig om af te wachten informeer ik af en toe hoe de vlag erbij hangt. Een en ander verloopt voorspoedig. Uiteindelijk wordt het nest op 7 augustus geboren. Een lange tijd van twee maanden wachten breekt aan, voordat we een pup kunnen ophalen. Nou ja, wachten. We hebben die twee maanden hard nodig om weer te bedenken hoe het ook alweer is om een pup in huis te hebben. De spulletjes van Rufus hebben we grotendeels weggegeven aan kennissen met een hond. Dat betekent een geheel nieuwe start. Informatie over pups op de website van het Landelijk Informatiecentrum Gezelschapsdieren neem ik minutieus door. Het meeste is weliswaar bekend, maar het is goed om de kennis wat op te frissen. Er zijn ook zaken die voor mij onbekend zijn, denk bijvoorbeeld aan vachtonderhoud van kortharige honden en wat te doen met het voer.Tot nu toe ben ik enkel bekend met langharige honden en ik weet niet of je al vanaf de pup-leeftijd vlees kunt geven in plaats van brokken. Een Engelstalige Amerikaanse site over het opvoeden van honden vind ik ook wel interessant: https://dogsnet.com/. Het enige wat me er niet in aan staat is het vele gebruik van brokjes en voedsel om honden te conditioneren. Bovendien is de site gelieerd aan Amazon.com en daar ben ik ook niet zo van geporteerd. Neemt niet weg dat er een aantal basisprincipes de revue passeren waar ik wel wat mee kan. De komende tijd moeten we bekijken wat we zoal opnieuw moeten aanschaffen. Een nieuwe diepvries voor het vlees bijvoorbeeld. Speeltjes, riem, halsband, jachtlijn, borstel, noem maar op. We moeten er ons weer in verdiepen.

Op 8 september mogen we voor de eerste keer Meggie en haar pups bezoeken!  Hieronder een filmpje van de pups in de puppyren.

Filmpje bezoek 8 september 2020 aan het nest van Meggie in Roosendaal



Meggie heeft een heel rustig nest voortgebracht. De pups zien er allemaal schattig uit, zoals het ook bij puppies hoort. Twee puppies hebben bij een bepaalde lichtval een wat bruinachtige gloed over de vacht.


Klik op een foto om het te vergroten. Gebruik de pijltjestoets of klik op de pijlen in de foto om te navigeren. Om de foto te sluiten klik op het kruis onder de vergrote foto


Zondag 26 september mogen we Ruby ophalen. We weten nog niet welke pup wij toegewezen krijgen, dat horen we op de dag dat we Ruby kunnen ophalen. Spannend! Tot zondag 26 september hebben we de tijd om nog puppie-spulletjes aan te schaffen. We hebben een lijstje samengesteld.

>> Terug naar boven <<

Last update: 12/09/20
"info@ronvanraalten.nl"