Ruby: tot 1 jaar

Home

Ruby Of a Quiet Spot

7 weken

 
Ruby op de bank op het terras

Ruby 7 weken

Zondag 27 september 2020
Eindelijk! Het is zondag kwart over tien: tijd om naar Roosendaal te rijden. Stipt om 11:00 uur zijn we op plaats van bestemming. De pups zijn sinds de 20 dagen dat we ze niet gezien hebben flink gegroeid. Eén reu-pup was al opgehaald door de nieuwe eigenaren. De overgebleven 6 pups krioelen door elkaar. De pups lijken zo op elkaar dat Yvonne de chipreader nodig heeft om vast te stellen welke pup wie is.
Als ik gehurkt bij de puppyren zit komen direct 2 puppies naar me toe en spelen met mijn handen. Ik merk niet dat de scherpe tandjes kleine wondjes veroorzaakt aan mijn hand en pols. Wij krijgen (nou ja, krijgen) Bettie Of a Quiet Spot. Een prachtig diepzwart glanzend hondje! Een heel lief snoetje kijkt je vol vertrouwen aan. Bettie heet van nu af aan Ruby. Als Ruby terug in de puppyren is, hebben we moeite om te ontdekken welke pup Ruby is. De pups lijken voor ons allemaal op elkaar. De zus van Yvonne weet iedere keer wel goed aan te geven welke pup Ruby is. We spreken af dat we direct met de puppycursus beginnen. We zijn al ingepland voor de woensdag om 09:30 uur. Alleen hebben wij oppasafspraken met onze kinderen op de woensdag om de twee weken. Gelukkig kunnen we afwisselend de cursus afwisselend op dinsdag en woensdag volgen.
Hieronder een filmpje van het nest, straks zonder Ruby.


Ruby in de auto

Na het tekenen van de koopovereenkomst krijgen we het dierenpaspoort en een soort van puppy-pakket. We vinden het fijn dat de Ruby al van begin af aan vlees als voer krijgt. Het is dan tijd om naar het nieuwe huis van Ruby te gaan. Ruby krijgt nog een knuffel en een doek uit de puppyren mee, om de nestgeur nog een tijdje te kunnen ruiken. Yvonne laat Ruby nog even plassen, Ruby snuffelt tenslotte kort aan de neus van haar moeder en dan nemen we haar mee naar de auto. Ruby zetten we in een krat met een vetbed erin. Lia gaat naast Ruby op de achterbank zitten.

Tijdens de rit is Ruby aanvankelijk wat onrustig. Heel af en toe kijkt ze even naar buiten. Het lijkt erop dat ze het allemaal maar erg spannend vindt. Als ze op schoot mag zitten wordt ze rustiger en geeft zich over aan het gebeuren.

Tegen de tijd dat we na 45 minuten thuis zijn gearriveerd, is Ruby in slaap gevallen. Na het uitstappen loopt Ruby achter mij aan. Zonder halsbandje, zonder riem naar de deur van de garage. De grote ontdekkingstocht kan voor haar beginnen!


Met de neus op de grond, al snuffelend, loopt ze de garage in. Vervolgens gaat ze de bijkeuken in. De woonkamer wordt al snuffelend grondig verkend. Ruby vindt de benches interessant. Ook deze ondergaan een uitgebreide inspectiebeurt. Ook het tuinterras wordt bezocht. Om veiligheidsredenen is de vijver van het terras gescheiden door een hek: Ruby kan dan niet in de vijver terechtkomen.

Enkele impressies van de eerste dag in Ruby's nieuwe huis:

Klik op een foto om het te vergroten. Gebruik de pijltjestoets of klik op de pijlen in de foto om te navigeren. Om de foto te sluiten klik op het kruis onder de vergrote foto


7 weken oud 7 weken oud 7 weken oud 7 weken oud 7 weken oud



>> Terug naar boven <<

Maandag 28 september 2020
7 weken oud 8 weken oud Het verloop van de nacht viel mee. Na een half uur tot 3 kwartier piepen en luidkeels protesteren geeft ze het op en is ze stil. Ruby slaapt tot de volgende ochtend kwart voor zeven. Eerst nuttig ik mijn eigen ontbijt. Ik heb wat meer tijd nodig dan anders, omdat ik toch goed op Ruby moet letten. Net als zondag valt ze op haar vlees aan als een uitgehongerde wolf. Ze zou zo in haar voerbak springen als ik het nog in mijn handen heb.
De rest van de dag bestaan de activiteiten van Ruby uit slapen, eten, op verschillende grasveldjes plassen en poepen en wat spelen. Ze heeft een wat eigenaardige manier van een geschikt plekje te zoeken voor haar behoeftes. Ze rent soms als een streep naar voren, maakt een paar bochten, gaat zitten en loopt dan toch weer ietsje verder om uiteindelijk haar behoefte te doen. Binnen zijn er een paar ongelukjes, maar dat hoort erbij.
Ruby verliest je geen moment uit het oog, zodra je gaat staan of ergens naar toe loopt staat ze prompt achter je. Af en toe gaat ze in de bench in de kamer liggen om aan haar sleutelbos te kauwen. Om rustig te kunnen lunchen zetten we Ruby in haar bench. In eerste instantie protesteert ze weer luidkeels. Het is ongelofelijk wat voor geluid er uit zo’n klein hondje kan komen!
Ik probeer Ruby steeds te laten zitten voordat ze eten krijgt, maar dat lukt aan geen kanten. Om er wat beter vat op te kunnen krijgen, geef ik haar het eten niet meer in de bench, maar er buiten. Na de laatste plas om 23:00 uur gaat ze weer in de bench. Nu gaat ze zeker anderhalf uur tekeer voordat het geluid wat minder wordt en ze uiteindelijk stil is.

>> Terug naar boven <<

Dinsdag 29 september 2020
7 weken oud 8 weken oud Weer slaapt Ruby tot een uur of zeven. We gaan direct naar buiten, waar ze een plas doet. Het eten is als vanouds in een oogwenk verdwenen uit haar bakje.

Bij het dierenasiel hebben we een kleine bench gekocht om Ruby veilig met de auto te kunnen vervoeren. Ze is nog te klein om in de achterbak mee te gaan. Het hondenrek hoeft dus nog niet aangebracht te worden. Lia haalt een paar extra knuffels bij de Ruilwinkel voor Ruby, waar ze direct helemaal aan verslingerd raakt. Ruby sjouwt er mee rond. Af en toe schudt ze de knuffels hard heen en weer, wat een beetje agressief beeld oplevert.

Als we de camper wegbrengen naar de stalling rijdt Ruby voor het eerst in onze personenwagen mee in de bench. Van begin tot eind protesteert ze volop. Als we terugrijden krult ze zich op in de bench en valt bijna in slaap. ’s Avonds in de bench begint ze weer te piepen en te jammeren. Zowel Lia als ik spreken haar afzonderlijk streng toe. Tot onze verbazing helpt het zowaar. Ruby is stil en blijft stil.

>> Terug naar boven <<

Woensdag 30 september 2020
7 weken oud ’s Ochtends is het vroeg uit bed: de puppy-cursus gaat van start in Dinteloord. Het is 40 minuten rijden naar Multidog. Ruby heeft zich de rest van de nacht niet meer laten horen. Als ik beneden kom, stapt ze met een vrolijk zwaaiend staartje uit haar bench. Na mijn eigen ontbijt krijgt Ruby haar eten. Ze is nog even onstuimig om haar bordje leeg te eten. Eerst zet ik een bak met water, ze denkt dat haar eten in de drinkbak zit en gooit deze bijna omver. Het zitten voor het in ontvangst nemen van het eten loopt nog niet erg soepel. Onderweg naar Dinteloord ligt Ruby rustig in de kleine bench. Ze laat zich niet horen, terwijl Lia op de bijrijdersstoel zit en niet naast Ruby. Het is een druilerige dag. We hebben laarzen en regenkleding meegenomen en een handdoek om Ruby af te drogen. Het woensdaggroepje is klein: 4 honden inclusief Ruby. Zodra Ruby Yvonne ziet herkent ze haar direct. Tijdens de training doen we twee oefeningen. Voordat we aan de oefeningen beginnen krijgen we de opdracht om snacks, trainingssnoepjes en dergelijke in de linkerzak van je jas of broek te doen. Het volgcommando is eerst aan de beurt. Ruby staat aan mijn linkerzijde, de lijn heb ik in mijn rechterhand. Met mijn linkerhand houd ik een stukje gedroogd hertenvlees voor de neus van Ruby. Terwijl ik naar voren loop volgt Ruby het brokje vlees. Ze doet het goed zonder te springen, zolang ik het stukje maar niet te hoog houd. Uitvoerig prijs ik het gedrag van Ruby. Door de inspannende pogingen van mij, vergeet ik steeds het commando “volg” te geven. Yvonne wijst me erop. Ruby en ik leggen hele afstanden af met het commando volg. De tweede oefening is voor mij moeilijker en gaat me ook niet echt goed af. In ieder geval minder dan de eerste oefening. Het zitcommando, waar ik thuis al moeite mee heb. Ruby zit rechtop met beide voorpootjes omhoog, of springt omhoog om de snack te pakken te krijgen. Ik houd het trainingssnoepje dus te hoog voor haar. Als ik probeer om als ze uit zichzelf zit haar te belonen met een snoepje, is ze veel sneller dan ik. Voordat ik het snoepje kan aanbieden zit ze alweer rechtop met haar voorpoten van de grond. Dit vraagt thuis behoorlijk wat oefening!

Halverwege de training komt Arno vragen of de pups reageren op het schieten bij zijn trainingsgroep. Ruby spitst gelijk haar oren en wendt zich richting Arno, die toch een heel eind verder staat. Natgeregend lopen we terug naar de auto. Ruby rilt helemaal, waarschijnlijk van de kou. We drogen haar met een handdoek, voordat we haar in de bench leggen. Als we willen vertrekken is Arno met zijn groep aan het trainen op de naastliggende akker. Hij ziet ons met Ruby en attendeert zijn cursisten op Ruby en vraagt of we haar willen laten zien. Intussen vertelt Arno kennelijk over Rufus. Eén van de cursisten met een schimmel Heidewachtel kent onze website en heeft de verhalen over Rufus altijd gevolgd. Er volgt een geanimeerd heen en weer geroep van de groep op de akker naar ons op de dijk en terug. Ruby rolt zich behaaglijk op in de bench en we rijden terug naar huis. Ruby voelt zich steeds meer huis bij ons. We merken het vooral doordat ze wat duidelijker aanwezig is. Ze speelt wat ruwer en daagt ons uit om te spelen door haar voorpoten uit te strekken, kont naar boven en te blaffen. We reageren daar maar niet op. Ze is ook wat bijtiger en nog onderzoekender dan de eerste dagen. ’s Middags oefenen we het volgen en zit-commando. We komen tot de ontdekking dat we het laatste commando eigenlijk helemaal niet nodig hebben. Ruby gaat gewoon uit zichzelf zitten. Tijdens onze eigen maaltijden hoeven we Ruby eigenlijk niet meer in de bench te leggen. Ze ligt op haar kleedje of in de bench en je hoort en ziet haar niet. ’s Avonds nog eens geoefend: nu gaat niet alleen het volgen goed, ook het zitcommando begrijpt Ruby. Ze heeft nu ook heel goed in de gaten wie in huis er gaat over het eten en over de snoepjes. Als ze in de bench voor de nacht gaat, protesteert ze een kwartiertje. Ik gooi een schoen tegen de bench en prompt is Ruby stil. Na een paar minuten hoor ik dat ze gaat liggen in de bench. De rest van de nacht hebben we haar niet meer gehoord.

>> Terug naar boven <<

Donderdag 1 oktober 2020
8 weken oud 7 weken oud Vrolijk en monter komt Ruby uit haar bench. Ik laat haar direct op een van de grasveldjes voor ons huis plassen. Inmiddels begint het een soort van ritueel te worden. Tijdens en na mijn ontbijt moet ik nu wel heel wat alerter zijn dan de voorgaande dagen. Ruby wordt steeds ondernemender en probeert van alles uit. Knauwen op een houten richel van een tafel, een schapenvacht uit een stoel sleuren en er een gevecht mee beginnen, aan mijn veters knagen, een droogloopmat uit elkaar proberen te trekken en nog zowat van dergelijke dingen. Allemaal zaken die wij niet willen. Door af te leiden en voorwerpen veilig te stellen proberen we dit gedrag te ontmoedigen. Ze is duidelijk vrijmoediger dan in het begin. Het zijn echter maar een paar momenten op een dag. Ruby slaapt veel en we laten haar zoveel als mogelijk slapen. Af en toe ligt ze in één van de benches te slapen of op een matje bij de schuifpui, met een mooi overzicht over de kamer en de keuken. Het merendeel van de tijd heeft ze zich echter een eigen plekje toegeëigend. Al een paar dagen zoekt ze onder mijn bureau, helemaal achterin in het hoekje een plekje om te liggen. Omdat ze steeds ernaartoe terugkeert hebben we er een kleedje gelegd. Voor Ruby is dat kennelijk een donker en veilig holletje: echt haar eigen plekje. Ze doet haar stamboomnaam eer aan: Of a Quiet Spot. Door regelmatig met haar naar buiten te gaan, proberen we zoveel als mogelijk te voorkomen dat haar binnenshuis ongelukjes overkomen. De oefeningetjes gaan steeds beter, Ruby gaat nu zelfs uit zichzelf bij de deur zitten voordat we naar binnen gaan. De opmerkelijke manier om een poepplekje op te zoeken hanteert ze nog steeds. Een dergelijke manier heb ik bij een hond nog niet eerder gezien.

>> Terug naar boven <<

Last update: 13/11/20